Budowanie partnerstw wokół wspólnych zasobów

Przykładem tej praktyki jest Pracownia Rzemieślnicza prowadzona przez Muzeum Warszawskiej Pragi (oddział Muzeum Warszawy). Powstała jako miejsce współpracy muzeum z lokalnymi rzemieślnikami, którzy prowadzą warsztaty, prezentują swoje umiejętności i współtworzą program instytucji. Dzięki temu muzeum nie tylko opowiada o lokalnym dziedzictwie, ale wspólnie z jego depozytariuszami pomaga je rozwijać i przekazywać kolejnym pokoleniom.

Dlaczego ta praktyka jest ważna?

Pracownia Rzemieślnicza stanowi unikalne połączenie przestrzeni ekspozycyjnej z w pełni funkcjonalnym miejscem pracy dydaktycznej. Pozwala na żywe kultywowanie oraz przekazywanie tradycyjnego rzemiosła i umiejętności pracy ręcznej młodszym pokoleniom. Dzięki bezpośredniemu kontaktowi z doświadczonymi mistrzami i mistrzyniami projekt buduje most międzypokoleniowy, zapobiega zanikaniu unikalnych zawodów oraz wspiera rozwój lokalnej tożsamości i kultury rzemieślniczej Pragi.

Na czym polega?

Instytucja identyfikuje lokalne zasoby – ludzi, umiejętności i tradycje – a następnie zaprasza ich przedstawicieli do długofalowej współpracy. Partnerzy współtworzą program edukacyjny, prowadzą warsztaty i spotkania oraz wykorzystują przestrzeń instytucji do rozwijania własnej działalności. Muzeum pełni rolę organizatora, koordynatora i gospodarza tej współpracy.

Czego można się nauczyć z tego przykładu?

• Najcenniejszym zasobem instytucji często są ludzie i ich kompetencje, a nie wyłącznie kolekcje.
• Partnerstwo wymaga długofalowej współpracy, a nie jednorazowego zaproszenia do projektu.
• Dziedzictwo najlepiej zachowuje się poprzez praktykę i przekazywanie umiejętności kolejnym osobom.
• Instytucja może być miejscem wspólnego działania, a nie tylko prezentowania efektów pracy innych.

Instytucja, która wdrożyła tę praktykę:
Muzeum Warszawskiej Pragi (oddział Muzeum Warszawy)
Więcej szczegółów: strona Pracowni Rzemieślniczej

Nić:
Zarządcza

Kompetencja:
Partycypacyjne zarządzanie

(Zdolność do włączania pracowników i społeczności w procesy planowania, podejmowania decyzji oraz współodpowiedzialności za rozwój instytucji.)

Poziom wdrożenia:
Skręcony sznurek