Dobre praktyki

Przykładem tej praktyki jest „Archiwum Emigranta” prowadzone przez Muzeum Emigracji w Gdyni. Projekt opiera się na gromadzeniu fotografii, dokumentów, pamiątek i wspomnień przekazywanych przez osoby z doświadczeniem migracji oraz ich rodziny. Zebrane materiały są opracowywane, digitalizowane i wykorzystywane w działalności wystawienniczej, edukacyjnej oraz badawczej, dzięki czemu narracja muzeum powstaje zarówno ze źródeł instytucjonalnych, jak i […]

Przykładem tej praktyki jest Muzealny think-tank wokół potrzeb sąsiadów instytucji, realizowany przez Muzeum POLIN i Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Projekt stworzył przestrzeń do wspólnego analizowania relacji z lokalną społecznością oraz wypracowywania sposobów projektowania programów odpowiadających na rzeczywiste potrzeby mieszkańców. Efektem były rekomendacje, publikacja i sieć współpracy osób zajmujących się budowaniem relacji sąsiedzkich w muzeach. […]

Przykładem tej praktyki jest wystawa „Jak to widzisz?” zrealizowana przez Muzeum Sztuki w Łodzi – Pałac Herbsta, w której publiczność współdecydowała o wyborze dzieł i współtworzyła narrację wystawy. Proces rozpoczął się od otwartego plebiscytu i konkursu na autorskie interpretacje, a następnie wyłoniona grupa uczestników przez kilka miesięcy współpracowała z kuratorami. Efektem była wystawa pokazująca, że […]

Przykładem tej praktyki jest projekt „Przystępnie dostępni” realizowany przez Kutnowski Dom Kultury. Dostępność oferty rozwijana jest we współpracy z osobami o szczególnych potrzebach oraz organizacjami reprezentującymi ich interesy. Instytucja nie ogranicza się do usuwania barier architektonicznych czy zakupu wyposażenia, ale wspólnie z użytkownikami diagnozuje potrzeby, testuje rozwiązania i rozwija nowe formy uczestnictwa. Efektem są m.in. […]

Przykładem tej praktyki jest Społeczna Pracownia Digitalizacji prowadzona przez Bibliotekę Śląską. W ramach programu wolontariusze – przede wszystkim seniorki i seniorzy – współtworzą Śląską Bibliotekę Cyfrową, uczestnicząc w procesie digitalizacji zbiorów. Wykonują skany, przygotowują materiały do dalszego opracowania i współtworzą cyfrowe dziedzictwo regionu pod opieką zespołu specjalistów. Projekt funkcjonuje nieprzerwanie od 2008 roku jako stała […]

Muzeum Krakowa stworzyło w Pałacu Krzysztofory przestrzeń „SPOTKA – Sala Spotkań Krakowian”, udostępnianą sąsiadom, organizacjom pozarządowym, grupom nieformalnym oraz partnerom społecznym. Instytucja bezpłatnie oddaje gotową infrastrukturę podmiotom, których działalność wpisuje się w jej misję, stając się zapleczem dla oddolnych inicjatyw mieszkańców. W ten sposób muzeum nie tylko gości u siebie lokalne działania, ale też aktywnie […]

Przykładem tej praktyki jest „Podkarpacka Diagnoza Kultury” realizowana przez Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie we współpracy z Instytutem Nauk Socjologicznych Uniwersytetu Rzeszowskiego. Program opiera się na cyklicznym badaniu uczestnictwa w kulturze oraz potrzeb mieszkańców regionu. Wyniki są wykorzystywane do projektowania oferty instytucji oraz udostępniane innym organizacjom kultury jako źródło wiedzy o odbiorcach. Dlaczego ta praktyka […]

Przykładem tej praktyki jest wykorzystywanie głosu publiczności w mediach społecznościowych bibliotek. Zamiast ograniczać komunikację do publikowania informacji o wydarzeniach, instytucje oddają przestrzeń odbiorcom – publikują ich rekomendacje książek, udostępniają tworzone przez nich treści oraz angażują społeczność za pomocą ankiet, pytań i innych interaktywnych narzędzi. Dzięki temu media społecznościowe stają się miejscem dialogu, a nie wyłącznie […]

Przykładem tej praktyki jest program Historia Mówiona prowadzony przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”. Od końca lat 90. instytucja zaprasza mieszkańców Lublina i regionu do nagrywania wspomnień oraz przekazywania fotografii, dokumentów i innych materiałów archiwalnych. Powstające w ten sposób relacje są digitalizowane, opracowywane i udostępniane w internetowym archiwum oraz wykorzystywane w działaniach edukacyjnych, badawczych […]

Przykładem tej praktyki są Raporty Działu Gościnności prowadzone przez Młyny Rothera w Bydgoszczy. Pracownicy odpowiedzialni za codzienny kontakt z odwiedzającymi zapisują najważniejsze obserwacje, pytania, problemy i sugestie uczestników. Raporty są regularnie analizowane przez zespół i wykorzystywane do wprowadzania zmian w funkcjonowaniu instytucji oraz doskonalenia jakości obsługi. Dlaczego ta praktyka jest ważna? Najcenniejsze informacje o funkcjonowaniu […]

Przykładem tej praktyki jest Pracownia Rzemieślnicza prowadzona przez Muzeum Warszawskiej Pragi (oddział Muzeum Warszawy). Powstała jako miejsce współpracy muzeum z lokalnymi rzemieślnikami, którzy prowadzą warsztaty, prezentują swoje umiejętności i współtworzą program instytucji. Dzięki temu muzeum nie tylko opowiada o lokalnym dziedzictwie, ale wspólnie z jego depozytariuszami pomaga je rozwijać i przekazywać kolejnym pokoleniom. Dlaczego ta […]

Przykładem tej praktyki jest Społeczna Rada Programu Publicznego działająca przy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Rada składa się z przedstawicielek i przedstawicieli różnych środowisk społecznych i wspiera instytucję w planowaniu programu publicznego. Jej członkowie regularnie spotykają się z zespołem muzeum, opiniują działania oraz wnoszą perspektywy, których nie reprezentują pracownicy instytucji. Dlaczego ta praktyka jest ważna? […]