Włączanie społeczności do tworzenia narracji

Przykładem tej praktyki jest „Archiwum Emigranta” prowadzone przez Muzeum Emigracji w Gdyni. Projekt opiera się na gromadzeniu fotografii, dokumentów, pamiątek i wspomnień przekazywanych przez osoby z doświadczeniem migracji oraz ich rodziny. Zebrane materiały są opracowywane, digitalizowane i wykorzystywane w działalności wystawienniczej, edukacyjnej oraz badawczej, dzięki czemu narracja muzeum powstaje zarówno ze źródeł instytucjonalnych, jak i osobistych historii uczestników.

Dlaczego ta praktyka jest ważna?

Praktyka pokazuje, że instytucja kultury nie musi być jedynym autorem opowieści o przeszłości. Włączając społeczność do budowania kolekcji i dokumentowania doświadczeń, zachowuje perspektywy niewidoczne w oficjalnych archiwach, jednocześnie budując zaufanie i poczucie współodpowiedzialności za wspólne dziedzictwo.

Na czym polega?

Instytucja tworzy stały mechanizm pozyskiwania historii, wspomnień i pamiątek od społeczności. Materiały są digitalizowane, opracowywane we współpracy z darczyńcami i udostępniane jako część społecznego archiwum. Dzięki temu mieszkańcy nie są jedynie źródłem eksponatów, ale współtwórcami narracji, wpływającymi na to, jakie historie zostają zachowane i opowiedziane kolejnym pokoleniom.

Czego można się nauczyć z tego przykładu?

• Współtworzenie narracji nie musi zaczynać się od wspólnego projektowania wystawy – społeczne archiwum może być równie wartościową formą partycypacji.
• Osobiste historie są równie ważne jak same przedmioty i nadają zbiorom znaczenie, którego nie da się odtworzyć wyłącznie z perspektywy eksperckiej.
• Budowanie społecznego archiwum opiera się przede wszystkim na zaufaniu i długofalowych relacjach z mieszkańcami.
• Taki model może rozwijać nie tylko muzeum, ale również biblioteka, dom kultury czy lokalne archiwum.

Instytucja, która wdrożyła tę praktykę:
Muzeum Emigracji w Gdyni
Więcej szczegółów: strona projektu Archiwum emigranta

Nić:
Zarządcza

Kompetencja:
Współtworzenie

(Zdolność instytucji do współprojektowania działań i dzielenia się sprawczością z odbiorcami.)

Poziom wdrożenia:
Solidna lina